Бикбулатовтарҙың «тимер» туйы – мөхәббәт һәм тоғролоҡ өлгөһө

Заһир Сәғиҙулла улы – Нуриман районы егете. Ул үҙенең яҙмышын Ватанды һаҡлау менән бәйләп, хәрби юлды һайлай. Уның тоғро юлдашы, терәге булып Хабаровск мәҙәниәт институтын тамамлаған Надежда Федоровна тора. Ул үҙен китапхана эшенә бағышлай.

Хәрби хеҙмәт уларҙы илдең төрлө мөйөштәренә ташлай: Калининградтан алып Хабаровскиға тиклем, хатта сит илдәрҙә – Германияла ла йәшәргә тура килә. Ниндәй генә шарттарҙа булмаһындар, Надежда Федоровна һәр саҡ өй усағын йылы һәм уңайлы итергә, ғаиләлә тыныслыҡ һаҡларға тырыша.

Бикбулатовтар ғаиләһендә Андрей исемле улдары тыуа. Ҡыҙғанысҡа ҡаршы, яҙмыш уларҙы ауыр һынау менән һынай – улдары бик иртә вафат була. Әммә уның иҫтәлеге йөрәктәрҙә һаҡлана, ә ғаилә династияһын ейәндәре дауам итә.

Бөгөн уларҙың ейәне Динислам – ысын батыр, ул инде йыл ярым Махсус хәрби операция зонаһында Ватаныбыҙҙың именлеге өсөн көрәшә. Ейәнсәрҙәре Надежда иһә юғары белем алып, Өфөлә эшләй. Ә бөгөнгө көндә Бикбулатовтарҙың төп ғорурлығы һәм шатлығы – уларҙың тормошона мәғәнә өҫтәгән бүләләре Айлин менән Әмин.

Бикбулатовтар Благовещен ҡалаһында 35 йыл йәшәй. Заһир Сәғиҙулла улы оҙаҡ йылдар педагогия училищеһы студенттарына үҙенең бай тәжрибәһен тапшырһа, Надежда Федоровна китапханаларҙа хеҙмәт юлын дауам итә.

Уларҙың оҙон һәм бәхетле ғүмерлелегенең сере ябай: бер-береһен ишетеү, ғәфү итеү һәм уртаҡ бәхетте күҙ ҡараһылай һаҡлау. Был парға ҡарап, ысын мөхәббәттең алыҫлыҡтан да, тормош һынауҙарынан да ҡурҡмауын аңлайһың. Ул, тимер кеүек, йылдар үткән һайын нығына, ҡатылана һәм тормош юлындағы иң ышаныслы таянысҡа әйләнә.

Бөгөн Бикбулатовтарҙың йорто – мөхәббәт, йылылыҡ һәм ихтирам усағы. Уларҙың тормош юлы – йәш быуын өсөн оло бер дәрес, сабырлыҡ һәм кешелеклелек өлгөһө. 65 йыллыҡ бергәлек – ул тик һандар ғына түгел, ә ике йөрәктең бер ритмда тибеүе, бер-береһенә булған сикһеҙ ихтирамдың емеше.

Был ғаиләнең тарихы иҫбатлауынса, ысын бәхет өсөн байлыҡ йәки дан кәрәкмәй, иң мөһиме – яныңда һине аңлаған, һиңә ышанған һәм һине һөйгән кешеңдең булыуы. Заһир Сәғиҙулла улы менән Надежда Федоровна, тормоштоң төрлө ҡатмарлыҡтарын еңеп, бөгөн дә йәшлеккә хас булған ихласлыҡ менән бер-береһенә ҡарайҙар. Уларҙың йөҙҙәрендәге йылмайыу – үткән ғүмерҙең юҡҡа үтмәүен, ә һәр көнө мәғәнәле булыуын раҫлай.

Бикбулатовтарҙың «тимер» туйы – ул тик уларҙың ғына түгел, ә бөтә Благовещен ҡалаһының, хатта республикабыҙҙың да ғорурлығы. Бындай ғаиләләр – йәмғиәтебеҙҙең нигеҙе, рухи байлығыбыҙ. Уларҙың артабан да оҙон ғүмер, ныҡлы һаулыҡ һәм ейән-ейәнсәрҙәренең, бүлә-бүләсәрҙәренең уңыштарына ҡыуанып, тыныслыҡта йәшәүҙәрен теләйбеҙ.